Jest to parowóz niemiekiej konstrukcji BR42. Po wojnie zachowały się tylko 3 takie parowozy. Z pozostawionych przez Niemców części zbudowano w zakładach w Poznaniu i Chrzanowie 126 sztuk parowozów oznaczonych już jako Ty43. Tak więc 3 niemieckie parowozy otrzymały oznaczenia Ty43-126, 127 i 129. Ty3-2 otrzymał wtedy numer Ty43-126. Dopiero kiedy to 06. marca 1990 roku przybył do Wolsztyna otrzymał swe pierwotne oznaczenie Ty3-2. Parowóz ten został zbudowany w 1944 roku w fabryce Schichau i otrzymał numer fabryczny 4448. W służbie DR nosił oznaczenie 42 1427. Po wojnie stacjonował w Bydgoszczy, Pile, Poznaniu, Sędziszowie i Gnieźnie. Od 8 lipca 1999 do 26. stycznia 2000 parowóz ten poddano naprawie w Gnieźnie. Termin rewizji zewnętrznej z 20 stycznia 2002 roku przedłużono do 27. września 2002 roku, a następnie jeszcze raz do 31 października 2002.  Parowóz pracował w Wolsztynie do 11 października 2002 roku. Ostatni raz na manewrach był 4 maja 2002 roku w dniu, kiedy odbywała się w Wolsztynie parada parowóz. W swą pożegnalną podróż wyjechał w piątek 11 października 2002 roku ze specjalnym pociągiem towarowym do Konotopu. W sobotę 26 października 2002 parowóz Ty3-2 odstawiono na bocznicę, gdzie stoją inne nieczynne już parowozy. Jednak 8 grudnia 2002 roku Ty3-2 pojechał do Gniezna razem z Ok22-31, gdzie miał zostać poddany naprawie głównej. Ok22-31 wróciła do Wolsztyna i jeździła do maja 2009 roku, ostatni raz podczas Parady Parowozów. Parowóz Ty3-2 niestety nie doczekał się naprawy i trafił następnie do Leszna skád wróci do Wolsztyna jako nieczynny parowóz w sobotę 14 czerwca 2025 roku.

Parowóz Ty43-123 zbudowano w Fabryce Lokomotyw w Poznaniu. Numer fabryczny to 1354. Posiada tender 32D47 o numerze kolejowym 508 (numer zmieniono w 1972 roku na 46) i numerze fabrycznym 3288. Parowóz posiada kocioł zbudowany w Poznaniu w 1949 roku o nadprężności pary 16 atmosfer, o numerze fabrycznym 3167 i numerze kolejowym 5480. Dnia 28. lipca 1949 roku kocioł poddano próbie wodnej pod ciśnieniem 21 atmosfer.