 |
Najstarszy parowóz w Wolsztyńskiej
Parowozowni to lokomotywa niemieckiej konstrukcji, Ok1-359 z 1917 roku.
Parowóz Ok1-359 został zbudowany w Berlinie w zakładach Schwartzkopff.
Jego numer fabryczny to 6388. Do roku 1945 na liniach niemieckich miał
numer 38 2155. Po wojnie stacjonował w Iławie, Gnieźnie, Poznaniu i Międzyrzeczu,
a od 20 marca 1989 jest w Wolsztynie. Parowóz Ok1-359 występował w wielu
filmach. Między innymi w nagrodzonym Oskarem filmie "Pianista" Romana Polańskiego,
"Pogranicze w ogniu" Serial TVP 1988/91 czy "Miasto z morza" 2009. |
| . |
. |
 |
Najstarszy polski parowóz
to Ok22-31 zbudowany w 1929 roku w Chrzanowie. Jest to polski parowóz wzorowany
na niemieckiej konstrukcji P8 czyli Ok1. Zostal on zbudowany w 1929 w Fabryce
Lokomotyw w Chrzanowie, a podczas wojny na kolejach niemieckich nosił oznaczenie
38 4536. |
| . |
. |
 |
Najszybszy parowóz to znana
wszystkim "Piękna Helena", Pm36-2, która rozwija prędkość rzędu 130 km/h.
W roku 1936 opracowono w Chrzanowie pospieszny parowóz doświadczalny typu
Pm36. W następnym roku zbudowano dwie maszyny tego typu. Pm36-1 posiadał
aerodynamiczną obudowę i został odznaczony na międzynarodowych targach
w Paryżu złotym medalem. Wojnę przetrwał tylko parowóz Pm36-2. Swoją ostatnią
planową jazdę "Piękna Helena" wykonała w kwietniu 1965, a potem trafiła
do Muzeum Kolejnictwa w Warszawie. Następnie po remoncie kapitalnym w Pile
w 1995 parowóz ten trafił 06.06.1995 do parowozowni w Wolsztynie. Obecnie
oczekuje na naprawę. |
| . |
. |
 |
Najcięższa jest lokomotywa
Ty51-223, której ciężar w stanie służbowym wynosi prawie 190 ton. Jest
to najcięższy parowóz zbudowany w Polsce. Nacisk na osie wynosi tu ponad
21 ton, co negatywnie wpłynęło na wykorzystanie tego parowozu na słabych
liniach lokalnych. Konstrukcja ta została oparta na modelu Ty246, który
trafił do PKP w ramach dostaw UNNRA. Ogółem wyprodukowano 242 maszyn tego
typu. Parowóz ten jest bogato wyposażony, m.in. w suwaki Trofimowa,
automatyczny podajnik węgla i wielotonową syrenę. Został on zbudowany w
1957 roku w zakładach Cegielskiego, a do roku 1988 pracował w Rzepinie.
Do Wolsztyna trafił w roku 1989. W Wolsztynie stacjonował także Ty51-183,
który po odmalowaniu został ustawiony w Poznaniu jako pomnik przed stadionem
Lecha Poznań. |
| . |
. |
 |
Najdłuższa jest Pt47-65,
24 metry, a najkrótsza mała Tkt48 która mierzy zaledwie 10,4 m. Pt47 to
parowóz przeznaczony do prowadzenia pociągów pospiesznych. Cztery osie
napędowe i ponad 1630KM pozwalają osiagnać prędkość do 110km/h. Ogółem
zbudoano 180 sztuk parowozów tej serii. Nasz egzemplarz ma numer fabryczny
2065 i został zbudowany w Chrzanowie w 1949 roku. |
| . |
. |
|
|
Parowozy serii np. TKt48 to tzw. parowozy
"kuse", tendrzaki. Nie mają one tendra, a zapas wody i węgla znajduje się
na samym parowozie. Mogą one jeździć w obu kierunkach z tą samą prędkością.
Parowozy, które posiadają tender, wagon specjalnej konstrukcji do przewozu
węgla i wody dla parowozu, mogą poruszać się jadąc tendrem na przodzie
tylko z prędkością do 50km/h.
W polskich oznaczeniach parowozów litera
O
oznacza parowóz osobowy, T parowóz towarowy,
P
parowóz pospieszny. więcej
Parowóz pospieszny rozwijający duże prędkości
(100km/h i więcej) ma koła o większej średnicy, niż parowóz towarowy. Parowóz
towarowy ma jednak więcej osi napędnych (kół, zestawów osiowych), aby móc
ciągnąć ciężkie składy towarowe.
Zapas wody 25m3 wystarcza do przejechania
ok 100 - 150km, a 12 ton węgla wystarczy na 300 - 400km. Zapas wody w tendrze
może się wahać od 7m3 (TKi3) do 34m3 (Pt47-65). Dla porównania do wanny
wlewamy średnio 200 litrów. Obecnie czynne żurawie wodne znajdują sie tylko
w Wolsztynie i Poznaniu. Podczas przejazdów specjalnych z dala od
Wolsztyna i Poznania wodę dla parowozu musi dowozić w cysternie straż pożarna.
Sprawność maszyny parowej wynosi maks.
8%. Niezależnie od ilości przejechanych kilometrów każdy parowóz musi być
poddany raz na 6 lat naprawie głównej.
więcej
Wodę do tendra wlewa się za pomocą tzw.
żurawia wodnego. Aby zapobiec osadzaniu się kamienia do wody dodaje się
sodę kaustyczną, wodorotlenek sodu NaOH, tak jak do pralki dodaje się środki
zmiękczające wodę.
więcej
W normalnej eksploatacji raz rozpalony
ogień w palenisku parowozu utrzymywany jest przez 30 dni. Od momentu rozpalenia
do uzyskania odpowiedniego ciśnienia pary umożliwiajacego jazdę parowozu,
w zależności od jego wielkości, musi minąć nawet do 12 godzin. Po 30 dniach
eksploatacji każdy parowóz musi być wygaszony celem wymycia kamienia kotłowego.
Kiedy widzisz na stacji jadący parowóz
ze świecącym się tylko jednym światłem z przodu i z tyłu nie oznacza to
wcale, że przepaliła się żarówka. Zapalone tylko jedno światło sygnalizuje
wykonywanie jazdy manewrowej. Wolsztyńska Parowozownia liczy sobie już
118 lata. więcej
Parowozowy "garaż" to tzw. szopa, hala
postojowa lub hala wachlarzowa, mieszcząca 8 parowozów więcej
W Wolsztynie znajduje się ponad 30 parowozów.
Pomimo swego wieku część z nich jest nadal sprawna. więcej
Wolsztyńska Parowozownia obsługuje jako
jedyna w Europie planowe pociągi osobowe. Zapoznaj się z rozkładem jazdy.
więcej
Chcesz wiedzieć więcej przeczytaj "Podręcznik
maszynisty parowozowego" pobierz
|
|